rengarenkyakamoz~*

Hep diyorum yanlış zamanlara doğmuşum, eski olan her şeye özeniyorum. Kabarık etekler, doğal, dağınık toplanmış saçlar, abartılı, işlemeli kıyafetler, nostalji müzikler, eski binalar, çevirmeli telefonlar, daktilolar, köy evleri... Hepsini birleştirince huzur veren bi görüntü oluşuyo kafamda. Muhtemelen şu an sahip olduğun şeylere değişir misin diye sorsalar cık derdim ama özeniyorum, içim gidiyo işte.  Daha okuma yazmayı bilmeden 2 tane mektup arkadaşım vardı. Kafamda biriktirir, anneme tek tek yazdırırdım. Şimdi kutuları doldurup hediye gönderdiğimiz gibi, o zaman da süslediğim kağıtlarla, yapıştırmalarla doldururdum zarfın içini. Heyecanla cevabın gelmesini beklerdim. mektuplarım gelir gelmez annemin eteğinden ayrılmazdım, ne demiş, zarfın içine neler koymuş diye. Sonrasında çok mektup arkadaşım oldu. Her hafta bi kaç mektup birden yatırırdığım zamanlar oldu ilkokuldayken. Zamanla seyreldi gelen giden mektuplar. Artık gönderdiğim hediyelere iliştirdiğim notlardan çok ileri...

Yepyeni, capcanlı, rengarenk rengarenk yakamoz a hoşgeldiniz dostlarım ! :) Blogu açalı 1 yıl olmuş ben hala ilk gün yaptığım tasarımıyla kullanıyordum artık sıkıldığımı farkettim. Dün oturdum biraz değişim lazım dedim başladım bloga yeni ciciler hazırlamaya.. Böyle oldu işte güzel de oldu içime sindi artık 1 yıl da bu haliyle kullanırım herhalde :)  Ben böyle heyecanlı değişiklikler yapmaya, yenilenmeye hem blogumda hem kendi hayatımda yelkenler açmışken dün akşam kötü bi olay yaşadım, istemeden bi tartışmaya kavgaya karıştım, olayın ilk karakterleri bizken, olay bizi aşıp bizi korumaya çalışan insanlarla bizim tartıştığımız insanların tekmeli yumruklu çatallı kavgasına dönüştü. Karşı taraf, polisin her türlü haksızsınız kaybeden taraf olacaksınız uyarılarına ve bizim şikayetçi olmamamıza rağmen şikayetçi oldu bizi korumaya çalışan son derece iyi niyetli insanlardan. Ben de yarın tanık olarak karakola ifade vermeye gideceğim, dua edin şikayetçi olunan tarafta ben de olmayayım...