rengarenkyakamoz~*

Bu güzel Aralık gecesinden, ilk tutan karlı geceden merhaba! ♡ Yazıyı yazmak için de paylaşmak için de sabahı bekleyemedim. Bu güzel, sihirli anı hemen kaydetmek istedim bloguma.  Sabah eşimin 'Eskişehir'de lapa lapa kar yağıyor' mesajıyla uyandım ve bir hışım yatakta doğrulup perdeyi açtım. Ama Ankara semalarında bir tane kar yoktu, azıcık üzüldüm hemen :) Karı ne kadar beklediğimi bilir eşim :)  Neyse ki günün ilerleyen saatlerinde azar azar başladı burda da atıştırmaya. Geceye doğru perdeyi açtığımda da muhteşem manzarayla karşılaştım :) Yerlerde tutmuştu bile kar :) Annemle hemen üstümüze bir şeyler alıp dışarı attık kendimizi. Bembeyaz yağan karın altında yürüdük yürüdük... Artık annemlerde kalıyoruz bebek ve eşim gelene kadar. Hem annemlerdeyim, bi de böyle kar yağınca çocuk gibi hissettim kendimi :) Hala çocukluğumdaki gibi her şey sanki..  Karın hevesini biraz aldıktan sonra ikimiz de telefonlarımıza sarılıp fotoğraf çekmeye başladık :) Ama yağan ...

Bugün tekrar kış geldi, tam da artık bahar geldi kar yağmaz derken. Ne de güzel geldi, bembeyaz, tertemiz oldu her yer. Yollar, ağaçlar, bahçe kapısının üstü, yoldan geçen arabalar, pencerenin demirleri... Ne kadar huzur verici. Muhtemelen şu dünyadaki herkes için huzur demek değil ama. Allah herkesin yardımcısı olsun, yaz kış her zaman zor durumda olanları korusun.  Bu gece Böğürtlen Kışı'na başladım, ne zamandır okumak istediğim bi kitaptı. Ben Böğürtlen Kışı'na başladım, kış oldu, kar yağdı. Ben sabaha karşı kitabın son sayfalarındayken gözyaşlarıma eşlik etti, daha da hızlandı kar. Kitap bitti, kapağını kapadım, hemen penceremin yanında olan yatağımda biraz boş boş uzandıktan sonra perdeyi araladım, hala yağan karın hızını sokak lambasının ışığında izleyerek uykuya dalmışım. Sabah erkenden uyandım kar heyecanıyla, bugün çok şey yapmak lazım, değerlendirmek lazım bugünü dedim. Aklımda olan bi çok şeyi de hallettim.  Odamı topladım, daha sıcak, daha samimi olm...